Conjugation of upleść
ˈu.plɛɕt͡ɕto plait, to make by weaving, to make by intertwining Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upleść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uplotłem |
| ty | uplotłeś |
| on / ona / ono | uplótł |
| my | upletliśmy |
| wy | upletliście |
| oni / one | upletli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uplotłam |
| ty | uplotłaś |
| on / ona / ono | uplotła |
| my | uplotłyśmy |
| wy | uplotłyście |
| oni / one | uplotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uplotło |
Czas przyszły
| ja | uplotę |
| ty | upleciesz |
| on / ona / ono | uplecie |
| my | upleciemy |
| wy | upleciecie |
| oni / one | uplotą |
Tryb rozkazujący
| ty | upleć |
| my | uplećmy |
| wy | uplećcie |