Conjugation of upić
ˈu.pit͡ɕwejść w stan upojenia alkoholowego, stać się pijanym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upiłem |
| ty | upiłeś |
| on / ona / ono | upił |
| my | upiliśmy |
| wy | upiliście |
| oni / one | upili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upiłam |
| ty | upiłaś |
| on / ona / ono | upiła |
| my | upiłyśmy |
| wy | upiłyście |
| oni / one | upiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upiło |
Czas przyszły
| ja | upiję |
| ty | upijesz |
| on / ona / ono | upije |
| my | upijemy |
| wy | upijecie |
| oni / one | upiją |
Tryb rozkazujący
| ty | upij |
| my | upijmy |
| wy | upijcie |