Conjugation of umilknąć
uˈmilk.nɔɲt͡ɕto fall silent (stop talking or emitting noise) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umilknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umilkłem |
| ty | umilkłeś |
| on / ona / ono | umilkł |
| my | umilkliśmy |
| wy | umilkliście |
| oni / one | umilkli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umilkłam |
| ty | umilkłaś |
| on / ona / ono | umilkła |
| my | umilkłyśmy |
| wy | umilkłyście |
| oni / one | umilkły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umilkło |
Czas przyszły
| ja | umilknę |
| ty | umilkniesz |
| on / ona / ono | umilknie |
| my | umilkniemy |
| wy | umilkniecie |
| oni / one | umilkną |
Tryb rozkazujący
| ty | umilknij |
| my | umilknijmy |
| wy | umilknijcie |