Conjugation of umieć
ˈu.mjɛt͡ɕpotrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | umieć |
Czas teraźniejszy
| ja | umiem |
| ty | umiesz |
| on / ona / ono | umie |
| my | umiemy |
| wy | umiecie |
| oni / one | umieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umiałem |
| ty | umiałeś |
| on / ona / ono | umiał |
| my | umieliśmy |
| wy | umieliście |
| oni / one | umieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umiałam |
| ty | umiałaś |
| on / ona / ono | umiała |
| my | umiałyśmy |
| wy | umiałyście |
| oni / one | umiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę umiał |
| ty | będziesz umiał |
| on / ona / ono | będzie umiał |
| my | będziemy umieli |
| wy | będziecie umieli |
| oni / one | będą umieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę umiała |
| ty | będziesz umiała |
| on / ona / ono | będzie umiała |
| my | będziemy umiały |
| wy | będziecie umiały |
| oni / one | będą umiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie umiało |
Tryb rozkazujący
| ty | umiej |
| my | umiejmy |
| wy | umiejcie |