Conjugation of ukartować
u.karˈtɔ.vat͡ɕto plot, to scheme (to conceive a crime, misdeed, etc.) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukartować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukartowałem |
| ty | ukartowałeś |
| on / ona / ono | ukartował |
| my | ukartowaliśmy |
| wy | ukartowaliście |
| oni / one | ukartowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukartowałam |
| ty | ukartowałaś |
| on / ona / ono | ukartowała |
| my | ukartowałyśmy |
| wy | ukartowałyście |
| oni / one | ukartowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukartowało |
Czas przyszły
| ja | ukartuję |
| ty | ukartujesz |
| on / ona / ono | ukartuje |
| my | ukartujemy |
| wy | ukartujecie |
| oni / one | ukartują |
Tryb rozkazujący
| ty | ukartuj |
| my | ukartujmy |
| wy | ukartujcie |