Conjugation of ukamienować
u.ka.mjɛˈnɔ.vat͡ɕzabić kogoś poprzez obrzucenie kamieniami Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukamienować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukamienowałem |
| ty | ukamienowałeś |
| on / ona / ono | ukamienował |
| my | ukamienowaliśmy |
| wy | ukamienowaliście |
| oni / one | ukamienowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukamienowałam |
| ty | ukamienowałaś |
| on / ona / ono | ukamienowała |
| my | ukamienowałyśmy |
| wy | ukamienowałyście |
| oni / one | ukamienowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukamienowało |
Czas przyszły
| ja | ukamienuję |
| ty | ukamienujesz |
| on / ona / ono | ukamienuje |
| my | ukamienujemy |
| wy | ukamienujecie |
| oni / one | ukamienują |
Tryb rozkazujący
| ty | ukamienuj |
| my | ukamienujmy |
| wy | ukamienujcie |