Conjugation of ukąsić
uˈkɔw̃.ɕit͡ɕwbić ostry narząd lub jego część w czyjeś ciało Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukąsić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukąsiłem |
| ty | ukąsiłeś |
| on / ona / ono | ukąsił |
| my | ukąsiliśmy |
| wy | ukąsiliście |
| oni / one | ukąsili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukąsiłam |
| ty | ukąsiłaś |
| on / ona / ono | ukąsiła |
| my | ukąsiłyśmy |
| wy | ukąsiłyście |
| oni / one | ukąsiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukąsiło |
Czas przyszły
| ja | ukąszę |
| ty | ukąsisz |
| on / ona / ono | ukąsi |
| my | ukąsimy |
| wy | ukąsicie |
| oni / one | ukąszą |
Tryb rozkazujący
| ty | ukąś |
| my | ukąśmy |
| wy | ukąście |