Conjugation of ujednoznacznić
u.jɛd.nɔˈznat͡ʂ.ɲit͡ɕto disambiguate (to cause to be differentiated) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ujednoznacznić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ujednoznaczniłem |
| ty | ujednoznaczniłeś |
| on / ona / ono | ujednoznacznił |
| my | ujednoznaczniliśmy |
| wy | ujednoznaczniliście |
| oni / one | ujednoznacznili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ujednoznaczniłam |
| ty | ujednoznaczniłaś |
| on / ona / ono | ujednoznaczniła |
| my | ujednoznaczniłyśmy |
| wy | ujednoznaczniłyście |
| oni / one | ujednoznaczniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ujednoznaczniło |
Czas przyszły
| ja | ujednoznacznię |
| ty | ujednoznacznisz |
| on / ona / ono | ujednoznaczni |
| my | ujednoznacznimy |
| wy | ujednoznacznicie |
| oni / one | ujednoznacznią |
Tryb rozkazujący
| ty | ujednoznacznij |
| my | ujednoznacznijmy |
| wy | ujednoznacznijcie |