Conjugation of uiścić
/uˈiɕ.t͡ɕit͡ɕ/zapłacić, uregulować należność za coś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uiścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uiściłem |
| ty | uiściłeś |
| on / ona / ono | uiścił |
| my | uiściliśmy |
| wy | uiściliście |
| oni / one | uiścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uiściłam |
| ty | uiściłaś |
| on / ona / ono | uiściła |
| my | uiściłyśmy |
| wy | uiściłyście |
| oni / one | uiściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uiściło |
Czas przyszły
| ja | uiszczę |
| ty | uiścisz |
| on / ona / ono | uiści |
| my | uiścimy |
| wy | uiścicie |
| oni / one | uiszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | uiść |
| my | uiśćmy |
| wy | uiśćcie |