Conjugation of ugrzecznić
uˈɡʐɛt͡ʂ.ɲit͡ɕto bowdlerize (to make something seem less offensive) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ugrzecznić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ugrzeczniłem |
| ty | ugrzeczniłeś |
| on / ona / ono | ugrzecznił |
| my | ugrzeczniliśmy |
| wy | ugrzeczniliście |
| oni / one | ugrzecznili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ugrzeczniłam |
| ty | ugrzeczniłaś |
| on / ona / ono | ugrzeczniła |
| my | ugrzeczniłyśmy |
| wy | ugrzeczniłyście |
| oni / one | ugrzeczniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ugrzeczniło |
Czas przyszły
| ja | ugrzecznię |
| ty | ugrzecznisz |
| on / ona / ono | ugrzeczni |
| my | ugrzecznimy |
| wy | ugrzecznicie |
| oni / one | ugrzecznią |
Tryb rozkazujący
| ty | ugrzecznij |
| my | ugrzecznijmy |
| wy | ugrzecznijcie |