Conjugation of ugodzić
uˈɡɔ.d͡ʑit͡ɕto strike each other, to smite each other (to inflict pain or cause damage to each other by striking) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ugodzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ugodziłem |
| ty | ugodziłeś |
| on / ona / ono | ugodził |
| my | ugodziliśmy |
| wy | ugodziliście |
| oni / one | ugodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ugodziłam |
| ty | ugodziłaś |
| on / ona / ono | ugodziła |
| my | ugodziłyśmy |
| wy | ugodziłyście |
| oni / one | ugodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ugodziło |
Czas przyszły
| ja | ugodzę |
| ty | ugodzisz |
| on / ona / ono | ugodzi |
| my | ugodzimy |
| wy | ugodzicie |
| oni / one | ugodzą |
Tryb rozkazujący
| ty | ugódź |
| my | ugódźmy |
| wy | ugódźcie |