Conjugation of udomowić
u.dɔˈmɔ.vit͡ɕprzystosować do życia w ludzkim środowisku Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | udomowić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udomowiłem |
| ty | udomowiłeś |
| on / ona / ono | udomowił |
| my | udomowiliśmy |
| wy | udomowiliście |
| oni / one | udomowili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udomowiłam |
| ty | udomowiłaś |
| on / ona / ono | udomowiła |
| my | udomowiłyśmy |
| wy | udomowiłyście |
| oni / one | udomowiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udomowiło |
Czas przyszły
| ja | udomowię |
| ty | udomowisz |
| on / ona / ono | udomowi |
| my | udomowimy |
| wy | udomowicie |
| oni / one | udomowią |
Tryb rozkazujący
| ty | udomów |
| my | udomówmy |
| wy | udomówcie |