Conjugation of udawać
uˈda.vat͡ɕpostępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego, pozorować nieprawdziwe okoliczności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | udawać |
Czas teraźniejszy
| ja | udaję |
| ty | udajesz |
| on / ona / ono | udaje |
| my | udajemy |
| wy | udajecie |
| oni / one | udają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udawałem |
| ty | udawałeś |
| on / ona / ono | udawał |
| my | udawaliśmy |
| wy | udawaliście |
| oni / one | udawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udawałam |
| ty | udawałaś |
| on / ona / ono | udawała |
| my | udawałyśmy |
| wy | udawałyście |
| oni / one | udawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę udawał |
| ty | będziesz udawał |
| on / ona / ono | będzie udawał |
| my | będziemy udawali |
| wy | będziecie udawali |
| oni / one | będą udawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę udawała |
| ty | będziesz udawała |
| on / ona / ono | będzie udawała |
| my | będziemy udawały |
| wy | będziecie udawały |
| oni / one | będą udawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie udawało |
Tryb rozkazujący
| ty | udawaj |
| my | udawajmy |
| wy | udawajcie |