Conjugation of używać
uˈʐɘ.vat͡ɕnadawać się, być zdatnym do sporządzenia lub wykonania czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | używać |
Czas teraźniejszy
| ja | używam |
| ty | używasz |
| on / ona / ono | używa |
| my | używamy |
| wy | używacie |
| oni / one | używają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | używałem |
| ty | używałeś |
| on / ona / ono | używał |
| my | używaliśmy |
| wy | używaliście |
| oni / one | używali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | używałam |
| ty | używałaś |
| on / ona / ono | używała |
| my | używałyśmy |
| wy | używałyście |
| oni / one | używały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | używało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę używał |
| ty | będziesz używał |
| on / ona / ono | będzie używał |
| my | będziemy używali |
| wy | będziecie używali |
| oni / one | będą używali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę używała |
| ty | będziesz używała |
| on / ona / ono | będzie używała |
| my | będziemy używały |
| wy | będziecie używały |
| oni / one | będą używały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie używało |
Tryb rozkazujący
| ty | używaj |
| my | używajmy |
| wy | używajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.