Conjugation of użalić
uˈʐa.lit͡ɕto complain (to express feelings of pain, dissatisfaction, or resentment) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | użalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | użaliłem |
| ty | użaliłeś |
| on / ona / ono | użalił |
| my | użaliliśmy |
| wy | użaliliście |
| oni / one | użalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | użaliłam |
| ty | użaliłaś |
| on / ona / ono | użaliła |
| my | użaliłyśmy |
| wy | użaliłyście |
| oni / one | użaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | użaliło |
Czas przyszły
| ja | użalę |
| ty | użalisz |
| on / ona / ono | użali |
| my | użalimy |
| wy | użalicie |
| oni / one | użalą |
Tryb rozkazujący
| ty | użal |
| my | użalmy |
| wy | użalcie |