Conjugation of ułamać
uˈwa.mat͡ɕto break off (become separated from a larger whole) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ułamać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ułamałem |
| ty | ułamałeś |
| on / ona / ono | ułamał |
| my | ułamaliśmy |
| wy | ułamaliście |
| oni / one | ułamali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ułamałam |
| ty | ułamałaś |
| on / ona / ono | ułamała |
| my | ułamałyśmy |
| wy | ułamałyście |
| oni / one | ułamały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ułamało |
Czas przyszły
| ja | ułamię |
| ty | ułamiesz |
| on / ona / ono | ułamie |
| my | ułamiemy |
| wy | ułamiecie |
| oni / one | ułamią |
Tryb rozkazujący
| ty | ułam |
| my | ułammy |
| wy | ułamcie |