Conjugation of tytułować
tɘ.tuˈwɔ.vat͡ɕwypowiadać czyjś tytuł podczas mówienia o nim lub do niego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tytułować |
Czas teraźniejszy
| ja | tytułuję |
| ty | tytułujesz |
| on / ona / ono | tytułuje |
| my | tytułujemy |
| wy | tytułujecie |
| oni / one | tytułują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tytułowałem |
| ty | tytułowałeś |
| on / ona / ono | tytułował |
| my | tytułowaliśmy |
| wy | tytułowaliście |
| oni / one | tytułowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tytułowałam |
| ty | tytułowałaś |
| on / ona / ono | tytułowała |
| my | tytułowałyśmy |
| wy | tytułowałyście |
| oni / one | tytułowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tytułowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tytułował |
| ty | będziesz tytułował |
| on / ona / ono | będzie tytułował |
| my | będziemy tytułowali |
| wy | będziecie tytułowali |
| oni / one | będą tytułowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tytułowała |
| ty | będziesz tytułowała |
| on / ona / ono | będzie tytułowała |
| my | będziemy tytułowały |
| wy | będziecie tytułowały |
| oni / one | będą tytułowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tytułowało |
Tryb rozkazujący
| ty | tytułuj |
| my | tytułujmy |
| wy | tytułujcie |