Conjugation of tyczyć
ˈtɘ.t͡ʂɘt͡ɕto carve, to chart, to delineate, to mark out (to set the boundaries of an area) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tyczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | tyczę |
| ty | tyczysz |
| on / ona / ono | tyczy |
| my | tyczymy |
| wy | tyczycie |
| oni / one | tyczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tyczyłem |
| ty | tyczyłeś |
| on / ona / ono | tyczył |
| my | tyczyliśmy |
| wy | tyczyliście |
| oni / one | tyczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tyczyłam |
| ty | tyczyłaś |
| on / ona / ono | tyczyła |
| my | tyczyłyśmy |
| wy | tyczyłyście |
| oni / one | tyczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tyczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tyczył |
| ty | będziesz tyczył |
| on / ona / ono | będzie tyczył |
| my | będziemy tyczyli |
| wy | będziecie tyczyli |
| oni / one | będą tyczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tyczyła |
| ty | będziesz tyczyła |
| on / ona / ono | będzie tyczyła |
| my | będziemy tyczyły |
| wy | będziecie tyczyły |
| oni / one | będą tyczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tyczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | tycz |
| my | tyczmy |
| wy | tyczcie |