Conjugation of tupać
/ˈtu.pat͡ɕ/mocno uderzać stopami, zwykle obutymi, o ziemię lub podłogę; stąpać głośno Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tupać |
Czas teraźniejszy
| ja | tupię |
| ty | tupiesz |
| on / ona / ono | tupie |
| my | tupiemy |
| wy | tupiecie |
| oni / one | tupią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tupałem |
| ty | tupałeś |
| on / ona / ono | tupał |
| my | tupaliśmy |
| wy | tupaliście |
| oni / one | tupali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tupałam |
| ty | tupałaś |
| on / ona / ono | tupała |
| my | tupałyśmy |
| wy | tupałyście |
| oni / one | tupały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tupało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tupał |
| ty | będziesz tupał |
| on / ona / ono | będzie tupał |
| my | będziemy tupali |
| wy | będziecie tupali |
| oni / one | będą tupali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tupała |
| ty | będziesz tupała |
| on / ona / ono | będzie tupała |
| my | będziemy tupały |
| wy | będziecie tupały |
| oni / one | będą tupały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tupało |
Tryb rozkazujący
| ty | tup |
| my | tupmy |
| wy | tupcie |