Conjugation of tuczyć
ˈtu.t͡ʂɘt͡ɕkarmić intensywnie zwierzęta w celu uzyskania przyrostu mięsa i tłuszczu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tuczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | tuczę |
| ty | tuczysz |
| on / ona / ono | tuczy |
| my | tuczymy |
| wy | tuczycie |
| oni / one | tuczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tuczyłem |
| ty | tuczyłeś |
| on / ona / ono | tuczył |
| my | tuczyliśmy |
| wy | tuczyliście |
| oni / one | tuczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tuczyłam |
| ty | tuczyłaś |
| on / ona / ono | tuczyła |
| my | tuczyłyśmy |
| wy | tuczyłyście |
| oni / one | tuczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tuczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tuczył |
| ty | będziesz tuczył |
| on / ona / ono | będzie tuczył |
| my | będziemy tuczyli |
| wy | będziecie tuczyli |
| oni / one | będą tuczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tuczyła |
| ty | będziesz tuczyła |
| on / ona / ono | będzie tuczyła |
| my | będziemy tuczyły |
| wy | będziecie tuczyły |
| oni / one | będą tuczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tuczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | tucz |
| my | tuczmy |
| wy | tuczcie |