Conjugation of tolerować
tɔ.lɛˈrɔ.vat͡ɕtraktować kogoś lub coś z wyrozumiałością; godzić się na obecność jakiejś osoby mimo braku aprobaty dla niej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tolerować |
Czas teraźniejszy
| ja | toleruję |
| ty | tolerujesz |
| on / ona / ono | toleruje |
| my | tolerujemy |
| wy | tolerujecie |
| oni / one | tolerują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tolerowałem |
| ty | tolerowałeś |
| on / ona / ono | tolerował |
| my | tolerowaliśmy |
| wy | tolerowaliście |
| oni / one | tolerowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tolerowałam |
| ty | tolerowałaś |
| on / ona / ono | tolerowała |
| my | tolerowałyśmy |
| wy | tolerowałyście |
| oni / one | tolerowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tolerowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tolerował |
| ty | będziesz tolerował |
| on / ona / ono | będzie tolerował |
| my | będziemy tolerowali |
| wy | będziecie tolerowali |
| oni / one | będą tolerowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tolerowała |
| ty | będziesz tolerowała |
| on / ona / ono | będzie tolerowała |
| my | będziemy tolerowały |
| wy | będziecie tolerowały |
| oni / one | będą tolerowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tolerowało |
Tryb rozkazujący
| ty | toleruj |
| my | tolerujmy |
| wy | tolerujcie |