Conjugation of tłumić
ˈtwu.mit͡ɕ(o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tłumić |
Czas teraźniejszy
| ja | tłumię |
| ty | tłumisz |
| on / ona / ono | tłumi |
| my | tłumimy |
| wy | tłumicie |
| oni / one | tłumią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tłumiłem |
| ty | tłumiłeś |
| on / ona / ono | tłumił |
| my | tłumiliśmy |
| wy | tłumiliście |
| oni / one | tłumili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tłumiłam |
| ty | tłumiłaś |
| on / ona / ono | tłumiła |
| my | tłumiłyśmy |
| wy | tłumiłyście |
| oni / one | tłumiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tłumiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tłumił |
| ty | będziesz tłumił |
| on / ona / ono | będzie tłumił |
| my | będziemy tłumili |
| wy | będziecie tłumili |
| oni / one | będą tłumili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tłumiła |
| ty | będziesz tłumiła |
| on / ona / ono | będzie tłumiła |
| my | będziemy tłumiły |
| wy | będziecie tłumiły |
| oni / one | będą tłumiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tłumiło |
Tryb rozkazujący
| ty | tłum |
| my | tłummy |
| wy | tłumcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.