Conjugation of szponcić
/ˈʂpɔn.t͡ɕit͡ɕ/to flaunt, to show off, to toot one's own horn Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szponcić |
Czas teraźniejszy
| ja | szponcę |
| ty | szponcisz |
| on / ona / ono | szponci |
| my | szponcimy |
| wy | szponcicie |
| oni / one | szponcą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szponciłem |
| ty | szponciłeś |
| on / ona / ono | szponcił |
| my | szponciliśmy |
| wy | szponciliście |
| oni / one | szponcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szponciłam |
| ty | szponciłaś |
| on / ona / ono | szponciła |
| my | szponciłyśmy |
| wy | szponciłyście |
| oni / one | szponciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szponciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szponcił |
| ty | będziesz szponcił |
| on / ona / ono | będzie szponcił |
| my | będziemy szponcili |
| wy | będziecie szponcili |
| oni / one | będą szponcili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szponciła |
| ty | będziesz szponciła |
| on / ona / ono | będzie szponciła |
| my | będziemy szponciły |
| wy | będziecie szponciły |
| oni / one | będą szponciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szponciło |
Tryb rozkazujący
| ty | szponć |
| my | szponćmy |
| wy | szponćcie |