Conjugation of szeptać
ˈʂɛp.tat͡ɕmówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szeptać |
Czas teraźniejszy
| ja | szepczę |
| ty | szepczesz |
| on / ona / ono | szepcze |
| my | szepczemy |
| wy | szepczecie |
| oni / one | szepczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szeptałem |
| ty | szeptałeś |
| on / ona / ono | szeptał |
| my | szeptaliśmy |
| wy | szeptaliście |
| oni / one | szeptali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szeptałam |
| ty | szeptałaś |
| on / ona / ono | szeptała |
| my | szeptałyśmy |
| wy | szeptałyście |
| oni / one | szeptały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szeptało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szeptał |
| ty | będziesz szeptał |
| on / ona / ono | będzie szeptał |
| my | będziemy szeptali |
| wy | będziecie szeptali |
| oni / one | będą szeptali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szeptała |
| ty | będziesz szeptała |
| on / ona / ono | będzie szeptała |
| my | będziemy szeptały |
| wy | będziecie szeptały |
| oni / one | będą szeptały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szeptało |
Tryb rozkazujący
| ty | szepcz |
| my | szepczmy |
| wy | szepczcie |