Conjugation of sumować
suˈmɔ.vat͡ɕdawać w rezultacie sumę dodawania swoich składników Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | sumować |
Czas teraźniejszy
| ja | sumuję |
| ty | sumujesz |
| on / ona / ono | sumuje |
| my | sumujemy |
| wy | sumujecie |
| oni / one | sumują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sumowałem |
| ty | sumowałeś |
| on / ona / ono | sumował |
| my | sumowaliśmy |
| wy | sumowaliście |
| oni / one | sumowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sumowałam |
| ty | sumowałaś |
| on / ona / ono | sumowała |
| my | sumowałyśmy |
| wy | sumowałyście |
| oni / one | sumowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sumowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę sumował |
| ty | będziesz sumował |
| on / ona / ono | będzie sumował |
| my | będziemy sumowali |
| wy | będziecie sumowali |
| oni / one | będą sumowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę sumowała |
| ty | będziesz sumowała |
| on / ona / ono | będzie sumowała |
| my | będziemy sumowały |
| wy | będziecie sumowały |
| oni / one | będą sumowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie sumowało |
Tryb rozkazujący
| ty | sumuj |
| my | sumujmy |
| wy | sumujcie |