Conjugation of strzepać
ˈstʂɛ.pat͡ɕto brush away, to flick (to snap or remove something from something else, e.g. dust) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | strzepać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | strzepałem |
| ty | strzepałeś |
| on / ona / ono | strzepał |
| my | strzepaliśmy |
| wy | strzepaliście |
| oni / one | strzepali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | strzepałam |
| ty | strzepałaś |
| on / ona / ono | strzepała |
| my | strzepałyśmy |
| wy | strzepałyście |
| oni / one | strzepały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | strzepało |
Czas przyszły
| ja | strzepię |
| ty | strzepiesz |
| on / ona / ono | strzepie |
| my | strzepiemy |
| wy | strzepiecie |
| oni / one | strzepią |
Tryb rozkazujący
| ty | strzep |
| my | strzepmy |
| wy | strzepcie |