Conjugation of strapić
ˈstra.pit͡ɕto afflict, to grieve, to plague, to vex Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | strapić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | strapiłem |
| ty | strapiłeś |
| on / ona / ono | strapił |
| my | strapiliśmy |
| wy | strapiliście |
| oni / one | strapili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | strapiłam |
| ty | strapiłaś |
| on / ona / ono | strapiła |
| my | strapiłyśmy |
| wy | strapiłyście |
| oni / one | strapiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | strapiło |
Czas przyszły
| ja | strapię |
| ty | strapisz |
| on / ona / ono | strapi |
| my | strapimy |
| wy | strapicie |
| oni / one | strapią |
Tryb rozkazujący
| ty | strap |
| my | strapmy |
| wy | strapcie |