Conjugation of stracać
ˈstra.t͡sat͡ɕto knock over (to bump or strike something in such a way as to tip it) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | stracać |
Czas teraźniejszy
| ja | stracam |
| ty | stracasz |
| on / ona / ono | straca |
| my | stracamy |
| wy | stracacie |
| oni / one | stracają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stracałem |
| ty | stracałeś |
| on / ona / ono | stracał |
| my | stracaliśmy |
| wy | stracaliście |
| oni / one | stracali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stracałam |
| ty | stracałaś |
| on / ona / ono | stracała |
| my | stracałyśmy |
| wy | stracałyście |
| oni / one | stracały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stracało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę stracał |
| ty | będziesz stracał |
| on / ona / ono | będzie stracał |
| my | będziemy stracali |
| wy | będziecie stracali |
| oni / one | będą stracali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę stracała |
| ty | będziesz stracała |
| on / ona / ono | będzie stracała |
| my | będziemy stracały |
| wy | będziecie stracały |
| oni / one | będą stracały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie stracało |
Tryb rozkazujący
| ty | stracaj |
| my | stracajmy |
| wy | stracajcie |