Conjugation of stopnieć
ˈstɔp.ɲɛt͡ɕulec emocjom i stać się rozczulonym, łagodniejszym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | stopnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stopniałem |
| ty | stopniałeś |
| on / ona / ono | stopniał |
| my | stopnieliśmy |
| wy | stopnieliście |
| oni / one | stopnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stopniałam |
| ty | stopniałaś |
| on / ona / ono | stopniała |
| my | stopniałyśmy |
| wy | stopniałyście |
| oni / one | stopniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stopniało |
Czas przyszły
| ja | stopnieję |
| ty | stopniejesz |
| on / ona / ono | stopnieje |
| my | stopniejemy |
| wy | stopniejecie |
| oni / one | stopnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | stopniej |
| my | stopniejmy |
| wy | stopniejcie |