Conjugation of sterczeć
ˈstɛr.t͡ʂɛt͡ɕwystawać poza jakąś powierzchnię, stać na sztorc Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | sterczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | sterczę |
| ty | sterczysz |
| on / ona / ono | sterczy |
| my | sterczymy |
| wy | sterczycie |
| oni / one | sterczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sterczałem |
| ty | sterczałeś |
| on / ona / ono | sterczał |
| my | sterczeliśmy |
| wy | sterczeliście |
| oni / one | sterczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sterczałam |
| ty | sterczałaś |
| on / ona / ono | sterczała |
| my | sterczałyśmy |
| wy | sterczałyście |
| oni / one | sterczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sterczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę sterczał |
| ty | będziesz sterczał |
| on / ona / ono | będzie sterczał |
| my | będziemy sterczeli |
| wy | będziecie sterczeli |
| oni / one | będą sterczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę sterczała |
| ty | będziesz sterczała |
| on / ona / ono | będzie sterczała |
| my | będziemy sterczały |
| wy | będziecie sterczały |
| oni / one | będą sterczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie sterczało |
Tryb rozkazujący
| ty | stercz |
| my | sterczmy |
| wy | sterczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.