Conjugation of staczać
ˈsta.t͡ʂat͡ɕto hold, to conduct, to carry out something adversarial (e.g. a battle, a duel, a debate) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | staczać |
Czas teraźniejszy
| ja | staczam |
| ty | staczasz |
| on / ona / ono | stacza |
| my | staczamy |
| wy | staczacie |
| oni / one | staczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | staczałem |
| ty | staczałeś |
| on / ona / ono | staczał |
| my | staczaliśmy |
| wy | staczaliście |
| oni / one | staczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | staczałam |
| ty | staczałaś |
| on / ona / ono | staczała |
| my | staczałyśmy |
| wy | staczałyście |
| oni / one | staczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | staczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę staczał |
| ty | będziesz staczał |
| on / ona / ono | będzie staczał |
| my | będziemy staczali |
| wy | będziecie staczali |
| oni / one | będą staczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę staczała |
| ty | będziesz staczała |
| on / ona / ono | będzie staczała |
| my | będziemy staczały |
| wy | będziecie staczały |
| oni / one | będą staczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie staczało |
Tryb rozkazujący
| ty | staczaj |
| my | staczajmy |
| wy | staczajcie |