HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sprzeczać — definition

Conjugation of sprzeczać

Regular CEFR C2
ˈspʂɛ.t͡ʂat͡ɕ

to argue, to bicker, to fight, to quarrel, to quibble, to spar, to squabble, to stickle, to wrangle (to have an argument, a quarrel) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
sprzeczać
Czas teraźniejszy
ja sprzeczam
ty sprzeczasz
on / ona / ono sprzecza
my sprzeczamy
wy sprzeczacie
oni / one sprzeczają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja sprzeczałem
ty sprzeczałeś
on / ona / ono sprzeczał
my sprzeczaliśmy
wy sprzeczaliście
oni / one sprzeczali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja sprzeczałam
ty sprzeczałaś
on / ona / ono sprzeczała
my sprzeczałyśmy
wy sprzeczałyście
oni / one sprzeczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono sprzeczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę sprzeczał
ty będziesz sprzeczał
on / ona / ono będzie sprzeczał
my będziemy sprzeczali
wy będziecie sprzeczali
oni / one będą sprzeczali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę sprzeczała
ty będziesz sprzeczała
on / ona / ono będzie sprzeczała
my będziemy sprzeczały
wy będziecie sprzeczały
oni / one będą sprzeczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie sprzeczało
Tryb rozkazujący
ty sprzeczaj
my sprzeczajmy
wy sprzeczajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary