Conjugation of sprokurować
sprɔ.kuˈrɔ.vat͡ɕsporządzić coś (dokumenty, akta) w sposób nieuczciwy, dostosowując je do oczekiwanych rezultatów Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sprokurować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sprokurowałem |
| ty | sprokurowałeś |
| on / ona / ono | sprokurował |
| my | sprokurowaliśmy |
| wy | sprokurowaliście |
| oni / one | sprokurowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sprokurowałam |
| ty | sprokurowałaś |
| on / ona / ono | sprokurowała |
| my | sprokurowałyśmy |
| wy | sprokurowałyście |
| oni / one | sprokurowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sprokurowało |
Czas przyszły
| ja | sprokuruję |
| ty | sprokurujesz |
| on / ona / ono | sprokuruje |
| my | sprokurujemy |
| wy | sprokurujecie |
| oni / one | sprokurują |
Tryb rozkazujący
| ty | sprokuruj |
| my | sprokurujmy |
| wy | sprokurujcie |