Conjugation of spracować
spraˈt͡sɔ.vat͡ɕto labour (to toil, to work, to exhaust oneself) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spracować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spracowałem |
| ty | spracowałeś |
| on / ona / ono | spracował |
| my | spracowaliśmy |
| wy | spracowaliście |
| oni / one | spracowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spracowałam |
| ty | spracowałaś |
| on / ona / ono | spracowała |
| my | spracowałyśmy |
| wy | spracowałyście |
| oni / one | spracowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spracowało |
Czas przyszły
| ja | spracuję |
| ty | spracujesz |
| on / ona / ono | spracuje |
| my | spracujemy |
| wy | spracujecie |
| oni / one | spracują |
Tryb rozkazujący
| ty | spracuj |
| my | spracujmy |
| wy | spracujcie |