Conjugation of spowiedzieć
spɔˈvjɛ.d͡ʑɛt͡ɕto confide, to confide in (to say something in confidence) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spowiedzieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spowiedziałem |
| ty | spowiedziałeś |
| on / ona / ono | spowiedział |
| my | spowiedzieliśmy |
| wy | spowiedzieliście |
| oni / one | spowiedzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spowiedziałam |
| ty | spowiedziałaś |
| on / ona / ono | spowiedziała |
| my | spowiedziałyśmy |
| wy | spowiedziałyście |
| oni / one | spowiedziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spowiedziało |
Czas przyszły
| ja | spowiem |
| ty | spowiesz |
| on / ona / ono | spowie |
| my | spowiemy |
| wy | spowiecie |
| oni / one | spowiedzą |
Tryb rozkazujący
| ty | spowiedz |
| my | spowiedzmy |
| wy | spowiedzcie |