Conjugation of sposobić
spɔˈsɔ.bit͡ɕczynić samego siebie czymś lub jakimś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | sposobić |
Czas teraźniejszy
| ja | sposobię |
| ty | sposobisz |
| on / ona / ono | sposobi |
| my | sposobimy |
| wy | sposobicie |
| oni / one | sposobią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sposobiłem |
| ty | sposobiłeś |
| on / ona / ono | sposobił |
| my | sposobiliśmy |
| wy | sposobiliście |
| oni / one | sposobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sposobiłam |
| ty | sposobiłaś |
| on / ona / ono | sposobiła |
| my | sposobiłyśmy |
| wy | sposobiłyście |
| oni / one | sposobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sposobiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę sposobił |
| ty | będziesz sposobił |
| on / ona / ono | będzie sposobił |
| my | będziemy sposobili |
| wy | będziecie sposobili |
| oni / one | będą sposobili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę sposobiła |
| ty | będziesz sposobiła |
| on / ona / ono | będzie sposobiła |
| my | będziemy sposobiły |
| wy | będziecie sposobiły |
| oni / one | będą sposobiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie sposobiło |
Tryb rozkazujący
| ty | sposób |
| my | sposóbmy |
| wy | sposóbcie |