Conjugation of spleść
ˈsplɛɕt͡ɕulec złączeniu jeden z drugim poprzez wzajemne przełożenie swoich części Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spleść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | splotłem |
| ty | splotłeś |
| on / ona / ono | splótł |
| my | spletliśmy |
| wy | spletliście |
| oni / one | spletli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | splotłam |
| ty | splotłaś |
| on / ona / ono | splotła |
| my | splotłyśmy |
| wy | splotłyście |
| oni / one | splotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | splotło |
Czas przyszły
| ja | splotę |
| ty | spleciesz |
| on / ona / ono | splecie |
| my | spleciemy |
| wy | spleciecie |
| oni / one | splotą |
Tryb rozkazujący
| ty | spleć |
| my | splećmy |
| wy | splećcie |