Conjugation of splagiatować
spla.ɡjaˈtɔ.vat͡ɕto plagiarize (to take (the work or an idea of someone else) and pass it off as one's own) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | splagiatować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | splagiatowałem |
| ty | splagiatowałeś |
| on / ona / ono | splagiatował |
| my | splagiatowaliśmy |
| wy | splagiatowaliście |
| oni / one | splagiatowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | splagiatowałam |
| ty | splagiatowałaś |
| on / ona / ono | splagiatowała |
| my | splagiatowałyśmy |
| wy | splagiatowałyście |
| oni / one | splagiatowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | splagiatowało |
Czas przyszły
| ja | splagiatuję |
| ty | splagiatujesz |
| on / ona / ono | splagiatuje |
| my | splagiatujemy |
| wy | splagiatujecie |
| oni / one | splagiatują |
Tryb rozkazujący
| ty | splagiatuj |
| my | splagiatujmy |
| wy | splagiatujcie |