Conjugation of spieścić
ˈspjɛɕ.t͡ɕit͡ɕto diminutivize; to endear (to give a diminutive or endearing form to a word) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spieścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spieściłem |
| ty | spieściłeś |
| on / ona / ono | spieścił |
| my | spieściliśmy |
| wy | spieściliście |
| oni / one | spieścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spieściłam |
| ty | spieściłaś |
| on / ona / ono | spieściła |
| my | spieściłyśmy |
| wy | spieściłyście |
| oni / one | spieściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spieściło |
Czas przyszły
| ja | spieszczę |
| ty | spieścisz |
| on / ona / ono | spieści |
| my | spieścimy |
| wy | spieścicie |
| oni / one | spieszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | spieść |
| my | spieśćmy |
| wy | spieśćcie |