Conjugation of spłukać
ˈspwu.kat͡ɕto clean oneself out (lose or squander all one's possessions or money), to bankrupt oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spłukać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spłukałem |
| ty | spłukałeś |
| on / ona / ono | spłukał |
| my | spłukaliśmy |
| wy | spłukaliście |
| oni / one | spłukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spłukałam |
| ty | spłukałaś |
| on / ona / ono | spłukała |
| my | spłukałyśmy |
| wy | spłukałyście |
| oni / one | spłukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spłukało |
Czas przyszły
| ja | spłuczę |
| ty | spłuczesz |
| on / ona / ono | spłucze |
| my | spłuczemy |
| wy | spłuczecie |
| oni / one | spłuczą |
Tryb rozkazujący
| ty | spłucz |
| my | spłuczmy |
| wy | spłuczcie |