Conjugation of skontrastować
skɔn.trasˈtɔ.vat͡ɕto contrast, to counterpose (to show the difference between two objects) [with accusative ‘what’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skontrastować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skontrastowałem |
| ty | skontrastowałeś |
| on / ona / ono | skontrastował |
| my | skontrastowaliśmy |
| wy | skontrastowaliście |
| oni / one | skontrastowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skontrastowałam |
| ty | skontrastowałaś |
| on / ona / ono | skontrastowała |
| my | skontrastowałyśmy |
| wy | skontrastowałyście |
| oni / one | skontrastowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skontrastowało |
Czas przyszły
| ja | skontrastuję |
| ty | skontrastujesz |
| on / ona / ono | skontrastuje |
| my | skontrastujemy |
| wy | skontrastujecie |
| oni / one | skontrastują |
Tryb rozkazujący
| ty | skontrastuj |
| my | skontrastujmy |
| wy | skontrastujcie |