Conjugation of skojarzyć
skɔˈja.ʐɘt͡ɕpołączyć ze sobą wrażenia, wyobrażenia i inne zjawiska psychiczne w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych powoduje uświadomienie sobie innych Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skojarzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skojarzyłem |
| ty | skojarzyłeś |
| on / ona / ono | skojarzył |
| my | skojarzyliśmy |
| wy | skojarzyliście |
| oni / one | skojarzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skojarzyłam |
| ty | skojarzyłaś |
| on / ona / ono | skojarzyła |
| my | skojarzyłyśmy |
| wy | skojarzyłyście |
| oni / one | skojarzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skojarzyło |
Czas przyszły
| ja | skojarzę |
| ty | skojarzysz |
| on / ona / ono | skojarzy |
| my | skojarzymy |
| wy | skojarzycie |
| oni / one | skojarzą |
Tryb rozkazujący
| ty | skojarz |
| my | skojarzmy |
| wy | skojarzcie |