Conjugation of sklonować
sklɔˈnɔ.vat͡ɕtworzyć klona czyli wierną kopię czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sklonować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sklonowałem |
| ty | sklonowałeś |
| on / ona / ono | sklonował |
| my | sklonowaliśmy |
| wy | sklonowaliście |
| oni / one | sklonowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sklonowałam |
| ty | sklonowałaś |
| on / ona / ono | sklonowała |
| my | sklonowałyśmy |
| wy | sklonowałyście |
| oni / one | sklonowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sklonowało |
Czas przyszły
| ja | sklonuję |
| ty | sklonujesz |
| on / ona / ono | sklonuje |
| my | sklonujemy |
| wy | sklonujecie |
| oni / one | sklonują |
Tryb rozkazujący
| ty | sklonuj |
| my | sklonujmy |
| wy | sklonujcie |