Conjugation of skłócać
ˈskwu.t͡sat͡ɕdążyć do skonfliktowania osób lub grup Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | skłócać |
Czas teraźniejszy
| ja | skłócam |
| ty | skłócasz |
| on / ona / ono | skłóca |
| my | skłócamy |
| wy | skłócacie |
| oni / one | skłócają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skłócałem |
| ty | skłócałeś |
| on / ona / ono | skłócał |
| my | skłócaliśmy |
| wy | skłócaliście |
| oni / one | skłócali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skłócałam |
| ty | skłócałaś |
| on / ona / ono | skłócała |
| my | skłócałyśmy |
| wy | skłócałyście |
| oni / one | skłócały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skłócało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę skłócał |
| ty | będziesz skłócał |
| on / ona / ono | będzie skłócał |
| my | będziemy skłócali |
| wy | będziecie skłócali |
| oni / one | będą skłócali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę skłócała |
| ty | będziesz skłócała |
| on / ona / ono | będzie skłócała |
| my | będziemy skłócały |
| wy | będziecie skłócały |
| oni / one | będą skłócały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie skłócało |
Tryb rozkazujący
| ty | skłócaj |
| my | skłócajmy |
| wy | skłócajcie |