Conjugation of schrupać
ˈsxru.pat͡ɕto munch (to chew with a crunching sound) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | schrupać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | schrupałem |
| ty | schrupałeś |
| on / ona / ono | schrupał |
| my | schrupaliśmy |
| wy | schrupaliście |
| oni / one | schrupali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | schrupałam |
| ty | schrupałaś |
| on / ona / ono | schrupała |
| my | schrupałyśmy |
| wy | schrupałyście |
| oni / one | schrupały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | schrupało |
Czas przyszły
| ja | schrupię |
| ty | schrupiesz |
| on / ona / ono | schrupie |
| my | schrupiemy |
| wy | schrupiecie |
| oni / one | schrupią |
Tryb rozkazujący
| ty | schrup |
| my | schrupmy |
| wy | schrupcie |