Conjugation of słyszeć
/ˈswɘ.ʂɛt͡ɕ/odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | słyszeć |
Czas teraźniejszy
| ja | słyszę |
| ty | słyszysz |
| on / ona / ono | słyszy |
| my | słyszymy |
| wy | słyszycie |
| oni / one | słyszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | słyszałem |
| ty | słyszałeś |
| on / ona / ono | słyszał |
| my | słyszeliśmy |
| wy | słyszeliście |
| oni / one | słyszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | słyszałam |
| ty | słyszałaś |
| on / ona / ono | słyszała |
| my | słyszałyśmy |
| wy | słyszałyście |
| oni / one | słyszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | słyszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę słyszał |
| ty | będziesz słyszał |
| on / ona / ono | będzie słyszał |
| my | będziemy słyszeli |
| wy | będziecie słyszeli |
| oni / one | będą słyszeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę słyszała |
| ty | będziesz słyszała |
| on / ona / ono | będzie słyszała |
| my | będziemy słyszały |
| wy | będziecie słyszały |
| oni / one | będą słyszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie słyszało |
Tryb rozkazujący
| ty | słysz |
| my | słyszmy |
| wy | słyszcie |