Conjugation of rzucać
ˈʐu.t͡sat͡ɕdenerwować się (wykonując gesty osoby zdenerwowanej), ciskać się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | rzucam |
| ty | rzucasz |
| on / ona / ono | rzuca |
| my | rzucamy |
| wy | rzucacie |
| oni / one | rzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rzucałem |
| ty | rzucałeś |
| on / ona / ono | rzucał |
| my | rzucaliśmy |
| wy | rzucaliście |
| oni / one | rzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rzucałam |
| ty | rzucałaś |
| on / ona / ono | rzucała |
| my | rzucałyśmy |
| wy | rzucałyście |
| oni / one | rzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rzucał |
| ty | będziesz rzucał |
| on / ona / ono | będzie rzucał |
| my | będziemy rzucali |
| wy | będziecie rzucali |
| oni / one | będą rzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rzucała |
| ty | będziesz rzucała |
| on / ona / ono | będzie rzucała |
| my | będziemy rzucały |
| wy | będziecie rzucały |
| oni / one | będą rzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | rzucaj |
| my | rzucajmy |
| wy | rzucajcie |