Conjugation of rzępolić
ʐɛmˈpɔ.lit͡ɕgrać nieumiejętnie na jakimś instrumencie, zwłaszcza strunowym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rzępolić |
Czas teraźniejszy
| ja | rzępolę |
| ty | rzępolisz |
| on / ona / ono | rzępoli |
| my | rzępolimy |
| wy | rzępolicie |
| oni / one | rzępolą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rzępoliłem |
| ty | rzępoliłeś |
| on / ona / ono | rzępolił |
| my | rzępoliliśmy |
| wy | rzępoliliście |
| oni / one | rzępolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rzępoliłam |
| ty | rzępoliłaś |
| on / ona / ono | rzępoliła |
| my | rzępoliłyśmy |
| wy | rzępoliłyście |
| oni / one | rzępoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rzępoliło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rzępolił |
| ty | będziesz rzępolił |
| on / ona / ono | będzie rzępolił |
| my | będziemy rzępolili |
| wy | będziecie rzępolili |
| oni / one | będą rzępolili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rzępoliła |
| ty | będziesz rzępoliła |
| on / ona / ono | będzie rzępoliła |
| my | będziemy rzępoliły |
| wy | będziecie rzępoliły |
| oni / one | będą rzępoliły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rzępoliło |
Tryb rozkazujący
| ty | rzępol |
| my | rzępolmy |
| wy | rzępolcie |