Conjugation of ryczeć
ˈrɘ.t͡ʂɛt͡ɕo ludziach: wydawać donośny głos płacząc, śpiewając lub śmiejąc się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ryczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | ryczę |
| ty | ryczysz |
| on / ona / ono | ryczy |
| my | ryczymy |
| wy | ryczycie |
| oni / one | ryczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ryczałem |
| ty | ryczałeś |
| on / ona / ono | ryczał |
| my | ryczeliśmy |
| wy | ryczeliście |
| oni / one | ryczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ryczałam |
| ty | ryczałaś |
| on / ona / ono | ryczała |
| my | ryczałyśmy |
| wy | ryczałyście |
| oni / one | ryczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ryczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ryczał |
| ty | będziesz ryczał |
| on / ona / ono | będzie ryczał |
| my | będziemy ryczeli |
| wy | będziecie ryczeli |
| oni / one | będą ryczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ryczała |
| ty | będziesz ryczała |
| on / ona / ono | będzie ryczała |
| my | będziemy ryczały |
| wy | będziecie ryczały |
| oni / one | będą ryczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ryczało |
Tryb rozkazujący
| ty | rycz |
| my | ryczmy |
| wy | ryczcie |