Conjugation of rozzuchwalić
rɔz.zuˈxfa.lit͡ɕto embolden (to render someone bolder or more courageous) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozzuchwalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozzuchwaliłem |
| ty | rozzuchwaliłeś |
| on / ona / ono | rozzuchwalił |
| my | rozzuchwaliliśmy |
| wy | rozzuchwaliliście |
| oni / one | rozzuchwalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozzuchwaliłam |
| ty | rozzuchwaliłaś |
| on / ona / ono | rozzuchwaliła |
| my | rozzuchwaliłyśmy |
| wy | rozzuchwaliłyście |
| oni / one | rozzuchwaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozzuchwaliło |
Czas przyszły
| ja | rozzuchwalę |
| ty | rozzuchwalisz |
| on / ona / ono | rozzuchwali |
| my | rozzuchwalimy |
| wy | rozzuchwalicie |
| oni / one | rozzuchwalą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozzuchwal |
| my | rozzuchwalmy |
| wy | rozzuchwalcie |